GTA 6'da sanal yakınlık gerçek ilişkilerde aldatma sayılır mı?

Rockstar'ın merakla beklenen Grand Theft Auto serisinin yeni oyunu, 24 Ekim 2026 itibarıyla gelecek ay piyasaya çıkmaya hazırlanıyor. Ön gösterimlerde öne çıkan unsurlardan biri, başkarakterler Jason ve Lucia arasındaki ilişkinin hikâyenin merkezinde yer alması. ABD'li kanun kaçakları Bonnie Parker ve Clyde Barrow'u çağrıştıran ikili, Rockstar'ın işaret ettiği üzere mutlaka sevgili olmak zorunda değil.

Oyuncular, ana hikâyedeki suç ve kaçış olaylarının dışında da Jason ile Lucia'yı birlikte vakit geçirecekleri etkinliklere yönlendirebilecek. İkili alışverişe gidebilecek, bar ve restoranlarda zaman geçirebilecek, birlikte spor yapabilecek. El ele tutuşmaları ya da birbirlerinin mesajlarına kısa sürede karşılık vermeleri gibi küçük davranışlar da aralarındaki yakınlığı artırabilecek.

Bu seçenekler, oyunlardaki kurgusal ilişkilerin gerçek hayattaki partnerler açısından sınırlarının ne olduğu sorusunu yeniden gündeme taşıdı. Oyuncunun sanal bir karakterle kurduğu bağ, partnerini rahatsız ederse bu durum aldatma olarak değerlendirilebilir mi?

Video oyunlarında oyuncuların kontrol etmediği karakterlerle, yani NPC'lerle ilişki kurması yeni değil. 1996 yapımı Harvest Moon'da köylülerle evlenmek mümkündü; Final Fantasy VII, oyuncuların duygusal hikâyelerin akışına etki etmesine imkân tanıdı. Baldur's Gate II gibi rol yapma oyunlarında ise daha kapsamlı romantik ilişkiler kurulabildi. The Sims'te oyuncular bilgisayarın yönettiği karakterlerle flört edebiliyor, randevuya çıkabiliyor, evlenebiliyor ve çocuk sahibi olabiliyordu. Ancak bu etkileşimler, geliştiricilerin önceden oluşturduğu kurallar ve hikâyelerle sınırlıydı.

GTA 6'nın daha hareketli bir ilişki deneyimi sunması bekleniyor: Oyuncular, açık dünyadaki seçenekleri ve etkileşimleri kullanarak Jason ile Lucia arasındaki bağı biçimlendirebilecek. Florida Eyalet Üniversitesi'nde insanların kurgusal karakterlerle kurduğu bağları inceleyen doçent Arienne Ferchaud, oyunların ilerlemesiyle oyuncuların yaşadıkları deneyimden kopma ihtimalinin azaldığını belirtiyor. Ferchaud'a göre oyunlar, gerçekliği ve sosyal ilişkileri taklit etme konusunda giderek daha başarılı hale geliyor.

Oyuncuların tercihleri ve yapay zekânın olası etkisi tartışılıyor

İngiltere merkezli kamuoyu araştırma şirketi YouGov, eylül ayında 4 binden fazla İngiliz yetişkine sanal bir ilişkiyi aldatma sayıp saymayacaklarını sordu. Katılımcıların yaklaşık yüzde 6'sı bunu aldatma olarak değerlendireceğini, yüzde 19'u ise durumdan rahatsız olacağını söyledi. Kadınların olumsuz tepki verme olasılığının erkeklerden belirgin biçimde daha yüksek olduğu görüldü.

Teksas'ta yaşayan 30 yaşındaki Alli Franco, TikTok'ta bir milyondan fazla takipçisiyle anime ve oyun içerikleri paylaşıyor. Çevrimiçi tartışmaları izlerken hayal kırıklığı yaşadığını söyleyen Franco, partnerinin kurgusal bir karakter yüzünden güvensiz hissetmesi halinde ilişkinin bu yönünün ciddi biçimde ele alınması gerektiğini düşünüyor. Ona göre bu durum, bir televizyon yıldızına hayranlık duymaya benziyor; ortada gerçek bir kişi olmadığı için aldatmayla bağlantısı çok daha zayıf.

Franco'nun konuyla ilgili videosuna yorum yazan yüzlerce kişi de benzer görüş bildirdi. Bununla birlikte bazı kullanıcılar, değerlendirmenin koşullara bağlı olduğunu savundu. Bir yorumda, partneriyle yapılmış planları iptal etmenin ya da yakınlık ihtiyacını kurgusal bir karaktere yöneltmenin tuhaf karşılanabileceği ifade edildi. Konuştuğumuz bir kadın ise bunun çok tuhaf olduğunu ve gerçekten midesini bulandırdığını söyledi.

Oyunlardaki bir sonraki büyük değişimin yapay zekâdan gelmesi ihtimali de tartışmanın boyutunu genişletiyor. Nvidia, Ubisoft ve başka büyük teknoloji şirketleri, oyuncuların NPC'lerle daha doğal konuşabilmesi için üretken yapay zekâ sistemlerini deniyor. Bu teknolojiler ilerlerse oyun karakterleri, önceden yazılmış diyalogların dışına çıkarak geçmiş etkileşimleri hatırlayabilir, oyuncuların davranışlarına tepki verebilir ve zaman içinde değişen ilişkiler geliştirebilir.

Ferchaud, böyle bir gelişmenin oyuncuları oyun dünyasına daha fazla bağlayabileceğini ve onlara daha sağlam ya da özel hissettiren ilişkiler yaşatabileceğini öngörüyor. Ancak mevcut yapay zekânın gerçek anlamda anlamlı bir bağ kurmaktan çok, daha güçlü bir yanılsama oluşturduğunu düşünüyor. Bu ihtimalin heyecan verici mi yoksa huzursuz edici mi bulunacağı oyunculara göre değişirken, yapay zekânın oyunlarda yaygınlaşmasına yönelik tepkiler de bulunuyor.

Franco, hayranların sevdiği anime karakterleriyle sohbet etmesini sağlayan yapay zekâ botlarının reklamlarına şimdiden rastladığını anlatıyor. Yapay zekânın oyunlara eklenerek deneyimi daha gerçekçi kılmasının kolayca hayal edilebileceğini belirten Franco, böyle bir durumda bile bunu yalnızca oyun olarak göreceğini söylüyor. Ona göre kod satırlarıyla birini aldatmak mümkün değil.